Kookkai Diary
 

 

 

 Luck!!...ผู้หญิงคนนึงที่โชคร้ายมาตลอดชีวิต

ช่วงนี้จิตใจหดหู่เหลือเกิน เป็นห่วงมัมมาก เมื่อวานป๊ะป๊าโทรมาบอกพี่คริสว่าหมอที่โรงพยาบาลในตัวเมืองที่มัมรักษาตัวอยู่เค้าบอกว่าไม่สามารถทำอะไรได้แล้ว นอกจากให้ยาระงับปวดมัมไปเรื่อยๆ ฟังแล้วใจหายจริงๆ ยิ่งคิดยิ่งเศร้า น้ำตามันพาลไหลออกมา มัมอาการหนักขึ้นเมื่อกลางๆ เดือนที่แล้ว แกปวดหลังมาก ปวดจนนั่ง นอน เดินไม่ได้ ป๊ะป๊าเลยพาไปหาหมอ หมอบอกว่ามีของเหลวค้างอยู่ในกระเพาะ ต้องทำการดูดออก พอดูดออกก้อเหมือนมัมจะดีขึ้น กลับมาบ้าน 

ย้อนเล่าไปอีกนิดนึง หลังจากผ่าตัดล่าสุดเมื่อเดือนกันยายน ปีที่แล้ว ระบบย่อยอาหารของมัมไม่สามารถทำงานได้ชั่วคราว มัมไม่สามารถอึ ผายลมได้เพราะลำไส้บางส่วนมันตัน หมอเลยทำการต่อสายยางออกมานอกท้อง มัมต้องถ่ายใส่ถุงที่ต่อออกมา และแหนบอยู่ที่เอวตลอดเวลา กุ๊กไก่รู้ว่ามัมทรมานมาก แต่มัมไม่เคยแสดงสีหน้าเจ็บ ปวดให้ใครเห็น โดยเฉพาะน่นหน่า (ยายของพี่คริส)เพราะมัมรู้ว่าน่นหน่าจะทุกข์ใจมาก ถ้ารู้ว่ามัมเจ็บ 


 ไปเยี่ยมมัมตอนผ่าตัดล่าสุดเมื่อวันที่ 17 กันยายน 2011

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต

กลับมาต่อ หลังจากที่ออกจากโรงพยาบาล ดูเหมือนมัมจะดีขึ้น แต่จู่ๆ ก้อเจ็บหนักขึ้นมาอีก ป๊ะป๊าต้องพาไปโรงพยาบาลแต่เช้าของวันถัดไป และอยู่โรงพยาบาลจนถึงเมื่อวาน หมอที่โรงพยาบาลนี้ก้อบอกกับป๊ะป๊าว่า ไม่สามารถช่วยอะไรมัมได้แล้ว มัมไม่สามารถกินอะไรได้อีกแล้ว เพราะกินแล้วระบบมันไม่ทำงานเลย ทำให้มัมเจ็บและปวด ป๊ะป๊าเลยทำเรื่องขอย้ายมัมไปโรงพยาบาลที่เมืองตูริน โรงพยาบาลนี้เป็นโรงพยาบาลที่ผ่าตัดมัม วันนี้ทางโรงพยาบาลในเมืองที่ป๊ะป๊าอยู่ได้ส่งตัวมัมไปเมืองตูรินเรียบร้อยแล้ว เราทุกคนได้แต่ภาวนาขอให้มีปฏิหารย์ให้มัมกลับมาเป็นปกติ แม้ว่ามันจะลางเลือนเหลือเกิน



ถ้ามัมต้องไปจริงๆ กุ๊กไก่คิดไม่ออกเลยว่าน่นหน่าจะอยู่อย่างไร.. มัมเป็นลูกสาวคนเดียวของน่นหน่า  เป็นสิ่งสุดท้ายที่น่นหน่าเหลืออยู่ นอกจากพี่คริส ปีแบร์ และหมูน้อย.. พ่อของมัมหรือสามีของน่นหน่า เสียชีวิตไปตั้งแต่น่นหน่าอายุเพียง 30 ปี ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้น่นหน่าอายุ 85 ปีแล้ว น่นหน่าก้อยังเก็บความเจ็บปวดกับความสูญเสียนั้นอยู่ น่นหน่าไม่เคยแต่งงานใหม่ หรือมีใครอีกเลย ครองตัวเป็นโสด อยู่คนเดียวและทำแต่งานมาตลอดชีวิต ด้วยความที่น่นหน่าทำงานหนักมาตลอด ทุกวันนี้น่นหน่าแม้ว่าอายุ 85 ปีแล้วน่นหน่าก้อยังทำงาน แกยังไปรับจ๊อบทำอาหาร เก็บกวาดบ้าน แม้ทุกคนจะคัดค้านอย่างไร น่นหน่าไม่เคยฟัง น่นหน่าเกลียดคนขี้เกียจ น่นหน่าไม่เคยนอนกลางวัน ไม่เคยนั่งอยู่เฉยๆ แกจะหาโน่นหานี่ทำตลอดเวลา 



ต้องขอลบภาพที่สุสานของคุณตาพี่คริสออก เพราะมีเพื่อนพี่คริสที่อ่านภาษาไทยไม่ออก
เข้ามาดูเกิดความเข้าใจผิด จินตนาการไปต่างๆ นาๆ 


ที่สุสานของคุณตาพี่คริสจะมีพื้นที่ว่างๆ ที่อยู่ติดกัน
ตอนนั้นน่นหน่าขายทุกอย่าง เพื่อซื้อที่เก็บศพสองที่ สำหรับสามีและตัวเอง
พื้นที่ว่างๆ ที่อยู่ติดกันคือพื้นที่ที่น่นหน่าจองไว้สำหรับตัวเอง เพื่อวันหนึ่งที่จะได้กลับไปอยู่ใกล้ๆ สามีที่รักอีกครั้ง
(เศร้านะ พิมพ์ไปน้ำตาคลอไป)



บ้านของน่นหน่าสะอาดและเป็นระเบียบมาก จากที่แกทำงาน ทำงาน เงินที่ได้มาไม่เคยใช้ เก็บๆ และไม่เคยเอาไปฝากธนาคาร พี่คริสบอกว่าในบ้านน่นหน่าแกซุกเงินไว้ทุกที่ ตั้งแต่ใต้หลังคา ใต้เตียง ตอนที่น่นหน่าซื้อบ้านใหม่ แกไปดูบ้านเสร็จ เจ้าของบ้านบอกว่าถ้าจะเอาก้อมัดจำเท่านั้นเท่านี้ และทำสัญญาเพื่อรอการกู้เงินจากธนาคาร น่นหน่าบอกว่าไม่ต้อง แกจ่ายหมดเลยวันนี้ ให้ไปทำสัญญาซื้อขายเลย พร้อมทั้งดึงถุงพลาสติกออกมาและในนั้นก้อคือเงินค่าบ้าน


กุ๊กไก่กับน่นหน่าที่บ้านน่นหน่าเมื่อปี 2007

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต






ภาพน่นหน่ากุ๊กไก่ถ่ายเมื่อครั้งไปฉลองครบรอบแต่งงานของกุ๊กไก่กับพี่คริสกัน

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต









อายุ 85 แล้ว แต่ผิวหน้าใสนวล เหมือนผิวเด็ก

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต





ทุกๆ สัปดาห์ น่นหน่าจะขับรถมาหามัมที่บ้านอาทิตย์ละ 2-3 วัน เพื่อมาช่วยมัมรีดผ้า ทำสวน ทำความสะอาดบ้าน ทำโน่นทำนี่ ทุกครั้งที่มากุ๊กไก่ไม่เคยเห็นน่นหน่านั่งอยู่เฉยๆ เลย  และทุกๆ ปี หลังจากฤดูใบไม้ร่วง พวกเศษไม้เศษหญ้าที่ปีแบร์กับป๊ะป๊าเก็บรวมกันไว้เป็นกอง เพื่อเผา ไม่มีใครกล้าจุดไฟเผา เพราะน่นหน่าสั่งห้าม น่นหน่าคนเดียวเท่านั้นที่จะจุดไฟเผาได้ หลังจากที่เผาทุกอย่างจนกลายเป็นถ่ายน่นหน่าก้อจะเอามันฝรั่งห่อฟลอยแล้วฝั่งไว้ในกองเถ้า รสชาดมันฝรั่งจะอร่อยมากเพราะหอมกลิ่นควัน กลิ่นถ่าน

ตอนนี้ทุกๆ ครั้งที่พี่คริสโทรหาน่นหน่า น่าหน่าจะร้องไห้และโวยวายทางโทรศัพท์ตลอด ว่าทำไมแกถึงโชคร้าย ทำไมคนที่ป่วยไม่เป็นแก จะให้แกทนอยู่ไปเพื่ออะไร แกแก่แล้วไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว จะพูดแบบนี้ซ้ำๆ ตลอด จนพี่คริสไม่ค่อยกล้าโทร กุ๊กไก่ก้อพยายามพูดให้โทรหาบ่อยๆ เพราะกุ๊กไก่เชื่อว่าน่นหน่าก้อต้องการกำลังใจไม่น้อย

พี่คริสบอกว่าน่นหน่าเป็นผู้หญิงที่โชคร้ายที่สุด สูญเสียทุกคน เสียสามี แล้วก้อน้องชาย 2 คน ที่เป็นมะเร็งเสียชีวิตทั้งคู่ ตอนนี้เหลือมัม มัมมาป่วยอีกคน น่นหน่ารักมัมมาก เมื่อครั้งที่มัมทำคีโมจนผมร่วงหมด พอเริ่มงอกออกมาใหม่ ผมก้อยังไม่ค่อยเข้าที่เข้าทาง น่นหน่ามักจะหวีผมให้มัมตลอด เป็นภาพที่ติดตากุ๊กไก่มากๆ เมื่อแม่อายุ 85 ยืนหวีผมให้ลูกสาวอายุ 65 

ที่บ้านน่นหน่าจะมีตุ๊กตาเก่าๆ ตัวนึงเป็นตุ๊กตาของมัมเมื่อตอนเด็กๆ น่นหน่าเก็บไว้อย่างดี เป็นตุ๊กตาผู้หญิงน่าตาน่ารักมาก เมียของปีแบร์ขอน่นหน่าหลายครั้งแล้ว แต่น่นหน่าไม่ให้ เป็นของรักของหวงของน่นหน่าเลย
 



แม่กับลูกสาวสุดที่รัก
มัมกับวิกผม เพราะผมร่วงหมดจากการทำคีโม

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต






น่นหน่ากับมัมเมื่อคริสมาสปี 2010
ตอนนั้นมัมเพิ่งเสร็จจากการทำคีโมรอบแรก ผมกำลังงอกขึ้นมาใหม่

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต









คริสมาส Lunch ที่บ้านป๊ะป๊าเมื่อปี 2010
หมูน้อยอยู่ในท้องได้ 2 เดือนกว่าๆ

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต




Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต








สองหลานรักของน่นหน่า

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต







เหลนสุดที่รักของย่าทวด

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต







กุ๊กไก่อยากไปเยี่ยมมัม ถ้าโรงพยาบาลที่อิตาลีเหมือนโรงพยาบาลที่บ้านเรา กุ๊กไก่คงได้มีโอกาสไปแล้ว แต่ที่นี่เค้าให้เยี่ยมเป็นเวลา และเด็กไม่สามารถเข้าไปเยี่ยมได้ มัมเลยไม่มีโอกาสได้เห็นกำลังใจตัวน้อยๆ กุ๊กไก่ส่ง mms รูปหมูน้อยไปให้มัมทุกวัน หวังไว้ว่าอย่างน้อยใบหน้าเล็ก กวนๆ ของหมูน้อยทำให้มัมยิ้มได้ มีแรงที่จะสู้กับโรค สู้กับความเจ็บปวดต่อไป


วันรับรางวัลอาคาเดมี่ของป๊ะป๊าที่โรม เป็นวันที่กุ๊กไก่บอกข่าวดีว่าทั้งสองกำลังจะเป็นปู่กับย่า
เป็นอีกวันที่กุ๊กไก่ประทับใจไม่มีวันลืม หลังจากบอกป๊ะป๊ากอดกุ๊กไก่แน่นพร้อมน้ำตาคั่งในตา
ส่วนมัมร้องไห้ไปเรียบร้อยแล้ว 

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต





สุดที่รักของย่า
อีกครั้งกับน้ำตาแห่งความสุขของย่า

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต




มัมเป็นเหมือนแม่อีกคนของกุ๊กไก่ กุ๊กไก่รักมัมตั้งแต่ครั้งแรกที่มาอิตาลี มัมเป็นผู้หญิงที่รักลูก รักสามี รักแม่ และรักครอบครัวมากๆ ไม่ว่าลูกรักใครมัมก้อรักด้วย กุ๊กไก่เคยเขียนไว้ในไดแรกๆ เรื่องความประทับใจในตัวมัม กุ๊กไก่ไม่อยากสูญเสียแกไปเลย ไม่อยากเลยจริงๆ 


กับมัมเมื่อครั้งไปเที่ยวเวนิสด้วยกัน ปี 2007

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต












เที่ยวโรมด้วยกันสองคน ปี 2007

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต









เที่ยวลาวปี 2007

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต




ตอนนี้ป๊ะป๊ากับน่นหน่าผลัดกันไปเฝ้ามัมตลอด ปีแบร์บอกว่า เห็นป๊ะป๊าดูเหนื่อยล้ามาก กุ๊กไก่คิดว่าคงเป็นเพราะนอนไม่หลับ อีกอย่างต้องอยู่คนเดียวที่บ้าน กุ๊กไก่อยากพาหมูน้อยไปอยู่ด้วย แต่ก้อกลัวว่าทุกคนจะพากันเป็นห่วงเป็นกังวล จนกลายเป็นภาระ ตอนนี้เลยทำอะไรไม่ได้ นั่งฟังข่าวอยู่เรื่อยๆ 


ป๊ะป๊ากับมัมผู้เป็นสุดที่รัก

ป๊ะป๊าเปลี่ยนไปเป็นคนละคนหลังจากที่มัมผ่าตัดรอบที่สอง ป๊ะป๊าไม่ยอมให้มัมทำอะไรอีกเลย
จากคนที่ไม่เคยเปิดตู้เย็น ไม่เคยเข้าครัว ไม่เคยเข้าซุปเปอร์มาเก็ตเลยในชีวิต
ไม่เคยซื้อหนังสือพิมพ์ ซื้อขนมปังเอง ตอนนี้ป๊ะป๊าทำเองหมดทุกอย่าง ทุกๆ เช้าจะออกไปจ่ายตลาด
ซื้อกับข้าว ขนมปัง หนังสือพิมพ์ ดูแลอาหารการกินของมัมเองหมดทุกอย่าง

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต






คู่หูคู่ชีวิต ที่ท่องรอบโลกไปด้วยกัน
กุ๊กไก่ถ่ายเมื่อครั้งไปเที่ยวลาวด้วยกัน ตอนปี 2007

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต






ป๊ะป๊ากับม๊ะม๊าตอนพากุ๊กไก่ไปเที่ยวเมืองเวนิส ปี 2007

Luck ผู้หญิงคนนึงที่ ชคร้ายมาตลอดชีวิต



ความสุขไม่เคยอยู่ยั่งยืนจริงๆ กุ๊กไก่เคยเขียนไว้ในไดหน้าหนึ่ง ว่าตอนนี้ชีวิตกุ๊กไก่เป็นช่วงชีวิตมีความสุขมาก แต่ก้อแอบกลัวว่าความสุขนั้นจะอยู่กับเราอีกนานแค่ไหน แล้ววันนั้นวันที่กลัวมันก้อมาถึง 

ตั้งแต่หมูน้อยลืมตามาดูโลก ทุกสิ่งทุกอย่างดูสดใส ผู้เฒ่าผู้แก่มีเรี่ยวมีแรงขี้นมา หมูน้อยเป็นเหมือนแสงสว่างที่จุดประกายรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ แล้วจู่ๆ มัมก้อมาทรุดป่วย ทุกอย่างก้อหมองเศร้าลงอีกครั้ง

ความหวังของทุกคนในตอนนี้คือรอปฏิหารย์ มัมเป็นคนดี ถ้าสิ่งศักด์สิทธิ์มีจริง อยากให้ท่านคุ้มครอง ดูแล รักษาให้มัมหายด้วยเถิด ให้มัมได้มีชีวิตที่ยืนยาว มีความสุขกับครอบครัว กับหลานตัวน้อยที่เพิ่งลืมตาออกมาได้ยังไม่ถึงหนึ่งปี


รักมัมที่สุด.... 

     Share

<< Trip เมืองไทย (จบสักที)....In กระบี่......ตรุษจีน...เดินทางกลับอิตาลี....... >>

 

 

 

 

 

 

 

Posted on Wed 4 Apr 2012 3:02
 

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

 
อ่านแล้วเศร้า สะเทือนใจไปกับน้องกุ๊กไก่ด้วย คิดว่าน้องคงสนิท และรักมัมมากๆ ครอบครัวอิตาลี เท่าที่พี่ทราบ ให้ความสำคัญกับสถาบันครอบครัวอย่างมาก ไม่ต่างกับสังคมไทยเรา (ยืนยันได้จากไดของน้องเอง) เศร้าไปด้วยจริงๆ ค่ะ
ขอให้ปาฏิหาร์ยมีจริง

ตอนนี้โรคนี้เหมือนโรคใกล้ตัว เป็นกันเยอะเหลือเกิน แต่บางคนกำลังใจดีๆ อยู่ได้อีกนานค่ะ เข้มแข็งนะคะ มัมจะได้ไม่ทุกข์ใจที่เห็นเราเศร้า
puikewhy   
Tue 20 Mar 2012 23:44 [6]

เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอให้คุณมัมหายป่วย ขอให้ปาฏิหาริย์มีจริง...ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองคนดีๆค่ะ
หยง   
Tue 20 Mar 2012 22:58 [5]

พี่กุ๊กไก่สู้ๆน๊ะ เจนเป็นกำลังใจให้ค่ะ
Jane   
Tue 20 Mar 2012 13:59 [4]
 

เป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้พี่กุ๊กไก่นะคะ ขอให้มัมของพี่กุ๊กไก่ หายเร็วๆ แล้วกลับมามีสุขภาพแข็งแรงเหมือนเดิมไวๆค่ะ
bb   
Tue 20 Mar 2012 10:21 [3]

อึ้ง...คอมเม้นท์ไม่ออกเลย ขอกอดกุ๊กไก่แน่นๆ นะคะ
พี่แทน   
Tue 20 Mar 2012 9:38 [2]

อ่านแล้วน้ำตาคลอไปด้วยเลย ขอเป็นกำลังใจให้ ขอให้มัมอาการดีขึันและหายเป็นปกตินะค่ะ

พีพร   
Tue 20 Mar 2012 7:00 [1]



 

 

 

 











Site Meter