Kookkai Diary
 

 

 

 เดินทางกลับอิตาลี.......

25 มีนาคม 2555

 กุ๊กไก่ขอบคุณมากๆ สำหรับทุกๆ กำลังใจจากไดอารี่หน้าที่แล้วมากนะคะ
ตอนนี้กุ๊กไก่อยู่อิตาลีเรียบร้อยแล้ว ตอนแรกพี่คริสยังไม่อยากมา แต่ฟังอาการมัมแล้วไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้นเลย
พี่คริสเลยตัดสินใจลางานแล้วก้อเดินทางออกจากฝรั่งเศสกันเมื่อเช้า
ออกมากันตั้งแต่ตี 5 จากเวลาเดิมปกติ แต่วันนี้เค้าเปลี่ยนเวลาเร็วกว่าเดิม 1 ชม. 
เวลาที่ออกเดินทางจริงๆ คือ 6 โมงเช้า เข้าิอิตาลีแล้วก้อตรงไปเมืองตูรินหรือโตริโน่เลย
เพราะมัมอยู่่โรงพยาบาลที่เมืองนี้ พี่คริสใช้เวลาขับรถประมาณ 7 ชม. นิด 
โดยที่เราแทบจะไม่ได้จอดพักกันเลย ได้จอดแค่สองรอบ  
รอบแรกเปลี่ยนผ้าอ้อมหมูน้อย เพราะยกมาทั้งชุดนอน 
รอบที่สองพักเติมน้ำมันรถ แล้วก้อรองท้องกับเเซนวิสเล็กๆ 
จากนั้นก้อขับยาวเลย ไม่จอดพัก จนถึงโรงพยาบาลเลย
หมูน้อยก้อกินนม กินข้าว กันในรถนั่นแหละ



 อากาศร้อนๆ 

เดินทางกลับอิตาลี




หมูน้อยงอแงนิดหน่อย พอรับมือไหว เพราะตอนนี้ฟัน 2 ซี่บนกำลังโผล่ออกมา
แก้มสองข้างแดงเเจ๋เลย สงสัยจะปวดมาก น้ำลายเยิ้มตลอด
กุ๊กไก่คอยเอาเจลมาทาให้อยู่เรื่อยๆ แต่พอเอาเจลยอดที่นิ้วแล้วเอาเข้าปากหมูน้อย
ไม่ทันได้ทา หมูน้อยจัดการดูดจ๊วบๆ เจลหายวับไปกับตา
ต้องบีบใหม่กันอีกสองสามรอบกว่าจะได้ทาเป็นเรื่องเป็นราว

เราถึงโรงพยาบาลกันช่วงที่เค้าเปิดให้ญาิติเข้าเยี่ยมพอดี
ป๊ะป๊าลงมารับข้างล่าง กุ๊กไก่กับพี่คริสผลัดกันขึ้นไปเยี่ยม เพราะทางโรงพยาบาลไม่อนุญาตให้นำเด็กเข้าไป
กุ๊กไก่เดินขึ้นไปพร้อมป๊ะป๊าก่อน ส่วนพี่คริสอยู่กับหมูน้อยข้างล่าง
กุ๊กไก่ถ่ายรูปหมูน้อยในรถเข็นกับพี่คริส เพื่อเอาไปให้มัมดู



รูปหมูน้อยที่ถ่ายไปให้มัมดู


เดินทางกลับอิตาลี

อารมณ์ตอนเดินขึ้นไป รู้สึกกลัวและตื่นเต้น แต่ก้อแอบดีใจที่ได้เจอมัม
กุ๊กไก่เดินกอดแขนป๊ะป๊าแน่นเลย เพราะลิฟเปิดที่ชั้นหก 
ตอนนั้นกุ๊กไก่รู้สึกเหมือนเก้าขาไม่ออก ปล่อยแขนป๊ะป๊าแล้วก้อพยายามเดินตามไป

ผ่านไปสามสี่ห้อง มีแต่ผู้ป่วยสูงอายุ อาการหนักๆ ทั้งนั้ันเลย ตอนนั้นรู้สึกว่าตามันร้อนผ่าวๆ
พอเดินไปถึงหน้าห้องมัม ตากุ๊กไก่เหลือบไปเห็นผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียง
จำหน้าได้ว่าเป็นมัม แต่จำรูปร่างมัมไม่ได้เลย มัมใส่ชุดนอนบางๆ สีชมพู ผ้าแนบเนื้อจนเห็นร่องกระดูก
มัมผอมมาก ตอนเดินเข้าไปในห้อง กุ๊กไก่ไม่รู้ว่าน้ำตามันมาจากไหน
มันไหลออกทั้งสองแก้มพร้อมกัน มัม ผู้หญิงที่แข็งแรงและแกร่งที่สุดที่กุ๊กไก่รู้จัก 
ตอนนี้ไม่เหลือวี่แววนั้นให้เห็นอีกเลย 
มัมเห็นกุ๊กไก่ หน้าตาแกตกใจผสมกับดีใจ
แกบอกว่า อย่าร้องๆ แกเซอร์ไพรมากๆ ที่เห็นกุ๊กไก่ เพราะป๊ะป๊าไม่ได้บอกก่อนเลยว่ากุ๊กไก่กับพี่คริสจะมา

กุ๊กไก่ปาดน้ำตาแล้วก้อบอกว่าร้องเพราะดีใจที่เจอมัม กุ๊กไก่หอมแก้มมัมสามสี่รอบ แล้วก้อกอด
จนป๊ะป๊าบอกว่าอย่ากอดแรง เพราะรอบๆ ตัวม๊ะม๊าเต็มไปด้วยถุงและสายยาง
ป๊ะป๊าเลื่อนเก้าอี้มาให้กุ๊กไก่นั่ง มัมพยายามนั่งแล้วก้อคุยกับกุ๊กไก่
แต่ก้อนั่งได้ไม่นาน เพราะเจ็บหลังมาก และก้อเพลียมาก เพราะนอนไม่หลับมาหลายคืนแล้ว
มัมขอบคุณกุ๊กไก่สำหรับรูปหมูน้อยที่ส่งมาให้มัมดูทุกวัน กุ๊กไก่เลยดึงกล้องแล้วก้อเอารูปหมูน้อยที่ถ่ายด้านล่างมาให้ดู มัมยิ้มแบบดีใจ แต่สายตามัมกุ๊กไก่รู้สึกได้ว่ามัมเศร้ามากๆ 

สักพักป๊ะป๊าบอกว่าเราต้องลงกันแล้ว เดี่ยวพี่คริสได้ขึ้นมาอีก 
ที่นี่เค้าจำกัดเวลาเยี่ยมได้แค่ 1 ชั่วโมง กุ๊กไก่ลามัม หอมมัมไปอีกสองสามครั้ง แล้วก้อเดินออกมา
พอเดินพ้นหน้าห้อง น้ำตามันไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง ภาพมัมติดตากุ๊กไก่มาก
กุ๊กไก่กับป๊ะป๊าไม่พูดออะไรอีกเลย ตอนนั้นพูดอะไรไม่ออกเลยจริงๆ กุ๊กไก่เดินร้องไห้มาตลอดทาง

พอเดินมาถึงที่รถก้อบอกให้พี่คริสขึ้นไป กุ๊กไก่ก้อยอยู่กับหมูน้อย พอมองหน้าหมูน้อยน้ำตาก้อไหลอีก
มัมคงอยากเห็นหมูน้อยมากๆ 

สักพักพี่คริสกลับลงมา พี่คริสบอกว่า แกอ่านสายตามัมออกว่า
มัมโกรธตัวเองมาก ที่ป่วยแบบนี้ และไม่สามารถทำอะไรได้ ไม่สามารถเจอหมูน้อยได้ 

หลังจากนั้นเราก้อเดินทางต่อไปบ้านป๊ะป๊า ส่วนป๊ะป๊ายังคงเฝ้ามัมต่อ
ป๊ะป๊ามาเฝ้ามัมทุกวันตั้งแต่เช้ายันค่ำ 




เดินทางต่อไปยังหมูบ้านพราโรโล

เดินทางกลับอิตาลี







ถึงบ้านป๊ะป๊า น่นหน่าออกมารับทั้งน้ำตา พอเห็นหน้าพี่คริสก้อร้องไห้หนักเข้าไปอีก
กุ๊กไก่น้ำตาแตกอีกรอบ น่นหน่ามาอุ้มหมูน้อย หมูน้อยเหมือนรู้สึก เหมือนเข้าใจ พลอยเศร้าไปอีกคน

พอน่นหน่ากลับบ้าน หมูน้อยกลับมาสดใสร่าเริงเหมือนเดิม
ปีแบร์พาช้างมาที่บ้าน (ช้างเป็นหมาของปีแบร์)
หมูน้อยชอบช้างมาก หัวเราะคิกคักๆ กรี๊ดกร๊าดใหญ่เลย
ตอนแรกช้างกลัวๆ หมูน้อย เพราะคงไม่เคยเห็นมนุษย์ตัวเล็ก ฮ่าๆ
หมูน้อยไล่จับช้างใหญ่เลย ช้างวิ่งหนี ซักพักพอช้างเิริ่มสนิทด้วย ได้ทีไล่จับหมูน้อย
เล่นเอาพ่อแม่ อา ขำกันก๊ากใหญ่


หมูน้อยเล่นกับช้าง

เดินทางกลับอิตาลี  






เราเป็นเพื่อนกันนะกั๊บ

เดินทางกลับอิตาลี  













มีความสุขล่ะกั๊บ

เดินทางกลับอิตาลี














อืมมมม ท่าทางจะอร่อยนะเนี่ย

เดินทางกลับอิตาลี











ท่าจั๊กกะจี้ของหมูน้อย หลังจากโดนช้างเลียหูไปหนึ่งที ฮ่า

เดินทางกลับอิตาลี





พี่คริสเพิ่งอัพเดทข่าวล่าสุดว่าหมออาจจะให้มัมกลับมาอยู่ที่บ้าน
เพราะตอนนี้หมอไม่สามารถทำอะไรได้อีกแล้ว มะเร็งลุกลามไปทุกที่ ระบบย่อยอาหารถูกทำลาย
จนไม่สามารถกินอาหารหรือแม้แต่ดื่มน้ำได้อีก 
ที่ซ้ำร้ายมะเร็งกำลังลุกลามเข้ากระดูก โดยเฉพาะกระดูกสันหลัง ทำให้มัมปวดหลังมาก จนนอนไม่หลับ
หมอต้องให้ยาระงับปวดที่แรงขึ้นเรื่อยๆ สงสารมัม ไม่อยากให้มัมทรมานอีกเลย

ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจที่หมอจะให้มัมกลับบ้าน นั่นหมายถึงมัมนอนรอวันที่จะจากไป 
ไม่รู้ว่าจะช้าหรือเร็ว แต่กุ๊กไก่คิดว่ามัมคงอยากกลับมาอยู่ที่บ้าน อย่างน้อยได้เห็นหน้าหมูน้อย







ส่งท้ายด้วยวิดีโอหมูน้อยลั้ลลาในรถ



*****************************

     Share

<< Luck!!...ผู้หญิงคนนึงที่โชคร้ายมาตลอดชีวิตRIP Mamma Margarita...คุณย่าสุดที่รักของหมูน้อย... >>

 

 

 

 

 

 

 

Posted on Wed 4 Apr 2012 3:03
 

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

 
เป็นกำลังใจให้นะค่ะ
ลูกน่ารักมากค่ะ
ก้อย   
Tue 27 Mar 2012 15:41 [7]
 

มาเป็นอีกหนึ่งกำลังใจค่ะ เข้มแข็งไว้นะค่ะ ลองมองในทางกลับกันว่ามัมได้กลับบ้านทุกคนได้ใช้เวลาร่วมกันที่สำคัญคุณย่าได้อยู่กะหลาน. ทุกลมหายใจมีค่า ถ้าคุณกุ๊กไก่ร้องแล้วดีขึ้นก็ร้องเถอะแต่พอมัมกลับมายิ้มเข้าไปนะค่ะ. สู้ๆนะค่ะ
แม่น่องเฟน   
Tue 27 Mar 2012 15:06 [6]

อ่านแล้วเศร้าตามยังไงก็ขอให้ทุกอย่างดีขึ้นและผ่านไปด้วยดีนะคะ เป็นกำลังใจให้กุ๊กไก่และครอบครัวนะ
นิตา   
Tue 27 Mar 2012 14:11 [5]

คำเดียวสั้น ๆ... เศร้า YY
Iceicebaby   
Tue 27 Mar 2012 13:41 [4]

อ่านไดอารี่วันนี้ของกุ๊กไก่ไปพี่แทนก็อยากจะร้องไห้ตามตัวหนังสือของกุ๊กไก่ สงสารมัมจังเลย...มะเร็งร้ายมันโหดมากกับมนุษย์เรา ยังไงกุ๊กไก่ก็คอยดูให้มัมทรมานน้อยที่สุดนะคะ หมอเค้าให้มอร์ฟีนกลับมากับมัมด้วยรึเปล่า เวลาปวดจะได้ให้ยาแกจะได้ไม่ทรมานมาก ฮือๆๆ เศร้าอ่ะ สงสารกุ๊กไก่ด้วย รักษาสุขภาพด้วยเดี๋ยวจะไม่สบายไปอีกคน ไม่มีคนดูแลหมูน้อยนะ

เป็นห่วงนะคะ กอดแน่นๆ ขอให้ปาฏิหารย์มีจริง...แต่คิดอีกทีนึง ใช้ช่วงเวลาสุดท้ายให้มัมมีความสุขที่สุด แล้วก็ปล่อยให้แกไป แกจะได้ไม่ทรมาน ส่งแกไปเป็นนางฟ้าข้างบนกันนะคะ
พี่แทน   
Tue 27 Mar 2012 10:09 [3]

ทราบว่ามัมนอนไม่ได้ไม่หลับ
คุณกุ๊กไก่น่าจะสอนแกหลับตา กำหนดลมหายใจ
เข้าว่า พุท ออกว่า โธ
การทำแบบนี้ทำได้ทุกศาสนาและไม่ได้เป็นการ
เปลี่ยนหรือกระทบกับศาสนาเดิมของตนแต่อย่างใด
เป็นแค่กิจกรรมทำให้จิตสงบเกิดความสุขเท่านั้นเอง
เขาว่าถ้าจิตสงบๆมันได้พักผ่อนเต็มที่ยิ่งกว่านอนอีก
แถมยังลดอาการเจ็บได้ด้วย เพราะจิตเราไม่ไปจับอยู่ที่อาการป่วย ลองดูนะ ขอส่งกำลังใจไปให้มัมด้วยคน
แฟนคลับหมูน้อย   
Tue 27 Mar 2012 9:46 [2]

น้ำตาไหลตามไปด้วยเลยค่ะ เคยเกิดเหตุแบบนี้สองครั้งกับเรา ครั้งแรกแม่ค่ะ ท่านเป็นมะเร็งเหมือนกัน ท่านก็กลับมารักษาตัวที่บ้าน ช่วงสุดท้ายเพราะท่านอยากมาอยู่ที่รายล้อมด้วยญาติพี่น้อง ไม่ใช่ที่รพ แต่เราก็ไม่ทันได้เห็นท่านสิ้นใจ ครั้งที่สอง กับย่าของสามี เรามาคลอดลูกที่ รพ แต่ย่ามาแอดมินเข้ารพที่เดียวกัน เพราะไม่สบาย เราผ่าคลอดวันเสาร์เช้า แม่สามีมาขอให้เอาเหลนไปให้ย่าทวดดูเพราะท่านอยากเห็น แล้ววันอังคารท่านก็เสีย ทั้งสองครั้งนั้นเราร้องไห้แทบตาย เสียใจที่ยังไม่ได้ลาท่านเลย มันเป็น การจากลาที่ไม่มีใครอยากให้เกิดเลยจริงๆ เข้าใจคุณกุ๊กไก่และเป็นกำลังใจให้นะคะ
แฟนคลับหมูน้อย   
Tue 27 Mar 2012 5:52 [1]



 

 

 

 











Site Meter