Kookkai Diary
 

 

 

 ลาก่อนมัม....จบ

แป็บๆ ไม่ได้อัพไดมาเดือนกว่าแล้ว อัพไดล่าสุดเสร็จก้อกลับเมืองไทย ไม่มีกะจิตกะใจจับคอมเลย
ช่วงที่กลับอากาศเมืองไทยร้อนมาก ร้อนจนไม่อยากทำอะไรเลย วันๆ ก้อไปขลุกที่ร้านแม่ ตกเย็นก้อพาน้องๆ หลานๆ เที่ยวสวนสาธารณะ แล้วก้อจบที่ร้านไอติมปั่น เพราะมีแอร์เย็นฉ่ำ อิอิ กลับมาบ้านก้อเปิดแอร์หมกตัวกันอยู่แต่ในห้อง

ช่วง 2 อาทิตย์แรกที่อยู่ไทยนี้เหนื่อยสุดๆ เพราะหมูน้อยยังปรับตัวไม่ได้ ไม่เอาใครเลย แถมเจออากาศร้อนเข้าไปอีก เงียวสุดฤทธิ์ เล่นเอาแม่นอยส์ไปเลย

ศุกร์ ที่ 30 มีนาคม 2555 --- วันที่มัมจากไป

เล่าต่อเรื่องมัมที่ค้างเอาไว้ ค้างไว้นานทำเอาความจำบางอย่างลบเลือน หลังจากที่คุยกับพี่คริสเสร็จกุ๊กไก่ก้อร้องไห้แบบหยุดไม่ได้ ยังไม่เชื่อว่ามัมจะไปแล้วจริงๆ อารมณ์ตอนนั้นเหงามาก กลัว รู้สึกอ้างว้างมาก เพราะอยู่คนเดียวในบ้าน กุ๊กไก่โทรหาส้มที่ลาว (เมียของปีแบร์) บอกส้มว่ามัมเสียแล้ว เพราะคิดว่าปีแบร์อาจยังไม่ได้โทรบอก ตอนบอกส้มไป เค้าก้อบอกว่า เค้าคงกลับมาไม่ได้ เพราะแม่เค้าก้ออาการหนัก กุ๊กไก่ก้อบอกไปว่าครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่ส้มจะได้ทำอะไรเพื่อมัม หลังจากที่มัมทำเพื่อเค้ามาตลอด หลังจากวางสายจากส้มสักพัก ปีแบร์ก้อโทรหาบอกว่าช่วยดูตั๋วให้ส้มหน่อย ส้มจะเดินทางมาอิตาลี พูดเสร็จปีแบร์ก้อส่ง smsบัตรเครดิตมาให้เสร็จสรรพ กุ๊กไก่โทรหาส้มอีกรอบว่าจะเดินทางวันไหนแล้วกลับวันไหน เช็คตั๋วอยู่พักใหญ่ก้อสรุปว่าเดินทางมาวันเสาร์ที่ 31 ถึงเช้าวันอาทิตย์ที่ 1 เมษา และจะมีพิธีศพมัมในวันจันทร์ที่ 2 เมษา
กุ๊กไก่เลือกสายการบินเดียวกับกุ๊กไก่ เพราะส้มต้องการกลับลาวเลย หลังจากเสร็จพิธีศพมัม เรากลับพร้อมกันวันที่ 10 เมษา

เสร็จจากตั๋วส้มก้อนั่งรอทุกคนกลับมาบ้าน เค้ากลับกันมาถึงบ้านค่อนข้างเย็นเพราะต้องแวะไปทำธุระเรื่องโลงศพ ดอกไม้ ที่จะใช้ในพิธี พอกุ๊กไก่ได้ยินเสียงรั้วบ้านเปิด กุ๊กไก่ก้อพาหมูน้อยลงไปข้างล่าง ป๊ะป๊ากับน่นหน่าเปิดประตูออกมา น่นหน่ากอดกุ๊กไก่แน่นแล้วก้อจูบหมูน้อยพร้อมร้องไห้ไปด้วย แล้วป๊ะป๊าก้อเดินเข้ามากอดแล้วร้องไห้อีก ป๊ะป๊าบอกว่ามัมรักหมูน้อยมาก มัมจากไปหลังจากได้เห็นรูปหมูน้อย ป๊ะป๊าขอบคุณกุ๊กไก่ที่มีหลานน่ารักๆ ให้ แล้วก้อจูบหมูน้อย...ตอนนั้นกุ๊กไก่ก้อร้องไห้แบบหนักมาก หมูน้อยก้อดูเหงาๆ เศร้าๆ เหมือนเค้าจะรับรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

 

เสาร์ ที่ 31 มีนาคม 2555 – เห็นหน้ามัมเป็นครั้งสุดท้าย

วันนี้พี่คริส ป๊ะป๊า น่นหน่า ปีแบร์ กุ๊กไก่ และหมูน้อย ไปหามัมที่โรงพยาบาล ทางโรงพยาบาลเค้าจะเปิดให้ญาติเข้าไปลาศพ
หมูน้อยไปด้วย แต่ไม่ได้เข้าไป พี่คริสกับป๊ะป๊าล่วงหน้าไปก่อนตั้งแต่เช้า กุ๊กไก่กับปีแบร์ น่นหน่าและหมูน้อยตามไปทีหลัง
ตอนไปถึงโรงพยาบาล หัวใจกุ๊กไก่เต้นแรงมาก รู้สึกดีใจที่จะได้เจอมัม พี่คริสออกมาอยู่กับหมูน้อย กุ๊กไก่เดินเข้าไปพร้อมน่นหน่าและปีแบร์ มันเป็นอาคารเล็กๆ หรือบ้านเราเรียกว่าห้องเย็น เดินเข้าไปรู้สึกเย็นมาก แล้วก้อมีห้องเล็กๆ เรียงอยู่หลายห้อง
แต่มีห้องเดียวที่เปิดประตูอยู่ ป๊ะป๊านั่งอยู่หน้าห้อง กุ๊กไก่เดินไปถึงก้อมองตามสายตาป๊ะป๊าที่นั่งมองอยู่
เห็นร่างของมัมที่คลุมด้วยผ้าขาวขึ้นมาถึงหัวบ่า ตอนที่เดินเข้าไปแล้วเห็นหน้ามัม น่นหน่าโผเข้าหาแล้วก้อกอดหน้ามัมพร้อมร้องไห้อย่างหนัก ตอนนั้นกุ๊กไก่รู้สึกเหมือนเดินไม่ได้ มองหน้ามัมแล้วน้ำตามันก้อไหล ไหลแบบไม่หยุด กุ๊กไก่เข้าไปหอมหน้าผากมัมแล้วก้อกอด เค้าแต่งหน้าให้มัมแบบอ่อนๆ แบบที่มัมแต่ง มัมดูเหมือนคนนอนหลับ
กุ๊กไก่กับน่นหน่านั่งร้องไห้อยู่ในห้องนั้นนานมาก จนพี่คริสมาตามว่าออกไปหาอะไรกินกัน แต่น่นหน่าไม่ยอมไป
กินข้าวกันเสร็จก้อกลับมาลามัมแล้วก้อพาน่นหน่ากลับบ้าน

 

อาทิตย์ ที่ 1 เมษายน 2555

พี่คริสพาป๊ะป๊าไปโรงพยาบาลโตริโน่เหมือนเดิม ส่วนปีแบร์ไปรับส้มที่สนามบินกุ๊กไก่ก้ออยู่บ้าน
พี่คริสกลับมาตอนเย็นก้อพากันออกไปหาชุดที่จะใส่ในพิธีศพของมัม เพราะกุ๊กไก่ไม่ได้เตรียมเสื้อผ้าอะไรไปเลย
ไม่คิดว่ามัมจะไปเร็วขนาดนี้

 

 

จันทร์ ที่ 2 เมษายน 2555

ออกเดินทางจากบ้านไปโรงพยาบาลกันแต่เช้าเพื่อไปลามัม วันนี้เจ้าหน้าที่จะเอาโลงไปใส่ศพมัมแล้วพากลับมาหมู่บ้าน
เพื่อทำพิธีในโบสท์ก่อนที่จะพาเข้าสุสาน
ตอนที่กุ๊กไก่ไปถึงเค้าย้ายมัมมาอีกห้องนึงแล้ว เป็นห้องใหญ่กว่าเดิม ตอนนี้มัมนอนหลับอย่างสงบอยู่ในโลงแล้ว
ญาติๆ เพื่อนสนิทมากกันหลายคนมาก ลามัมเสร็จกุ๊กไก่กับพี่คริสก้อปลีกตัวออกมาก่อน เพราะต้องมารอรับคนที่จะมาที่โบสท์
ส่วนที่เหลือก้อมาพร้อมกับรถบรรทุกโลง


มาถึงที่โบสท์ยังไม่ค่อยมีคนมาเท่าไหร่ สักพักใหญ่ๆ คนมากันเยอะมาก จนทักทายไม่ไหว



บรรยากาศหน้าโบส เป็นรูปสุดท้ายที่ถ่ายในวันนั้น
ลาก่อนมัม จบ 

หลายๆ คนรู้ข่าวการเสียชีวิตของมัมจากหนังสือพิมพ์  ป๊ะป๊าเก็บข่าวมัมไว้หมดทั้ง 3 ฉบับที่ลง
กุ๊กไก่ไม่ได้เก็บเอาไว้เลย เลยไม่มีรู้มาลงในไดอารี่
วันนี้หมูน้อยในชุดสูท ชุดนี้เป็นชุดที่กุ๊กไก่ซื้อให้ ตั้งใจให้หมูน้อยใส่ในวันครบรอบวันเกิด 1 ปี

ลาก่อนมัม จบ





กับน่นโหน่ที่โรงพยาบาล

ลาก่อนมัม จบ




สักพักใหญ่ๆ รถบรรทุกโลงมัมก้อมาถึง เจ้าหน้าทีหามโลงเข้าไปในโบสท์ ญาติๆ เดินตามหลังโลง
ตอนนั้นจิตใจโหวงเหวงมาก น้ำตามันไหล พูดกับมัมในใจว่า ได้กลับบ้านแล้วนะมัม

ช่วงพิธีการในโบสท์ หมูน้อยส่งเสียงตะโกนแข่งกับบาทหลวง กุ๊กไก่เลยต้องพาออกมาข้างนอก
เลยไม่ได้เข้าร่วมพิธี พี่คริสบอกว่ามีเพื่อนๆ และหลาน ของเซียริต้า ขึ้นไปพูดถึงมัม พากันร้องไห้ระงมทั้งโบสท์
เสร็จจากพิธีในโบสท์ เจ้าหน้าที่ยกโลงออกมา เพื่อพาแห่ไปที่สุสาน
เพื่อนๆ ญาติๆ เดินตามรถแห่กันจนไปถึงสุสาน ถึงตอนนี้กุ๊กไก่ร้องไห้ไม่ออกแล้ว
อาจจะเป็นเพราะร้องเยอะแล้ว ส่วนน่นหน่าไม่ต้องพูดถึง ร้องไห้ตลอดทาง

กุ๊กไก่มาสุสานนี้ครั้งแรกกับมัม และหลายๆ ครั้งต่อมา เพื่อมาจัดดอกไม้ให้เหล่าบรรพบุรุษทั้งหลาย
มัมภูมิใจทุกครั้งที่จัดดอกไม้ จะถามกุ๊กไก่ตลอดว่าสวยไหม โอเคไหม
ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่กุ๊กไก่ได้มาที่นี่กับมัม


สุสาน ถ่ายอีกวันหลังพิธี

ลาก่อนมัม จบ 










ไม่แน่ใจว่าต้องใช้คำแทนว่ายังไง
หลังนี้เป็นของบรรพบุรุษพี่คริส ตระกูล Ferraris

ลาก่อนมัม จบ 
มัมชอบดอกกล้วยไม้มาก ป๊ะป๊าเลือกเป็นดอกกล้วยไม้ทั้งหมด
ทั้งที่ตั้งบนโลงและส่วนที่วางหน้าโบสท์ เสียดายไม่มีรูปดอกไม้บนโลง
พี่คริสบอกว่าค่าดอกไม้ทั้งหมดตกอยู่ที่ 1600 ยูโร เพราะกล้วยไม้ที่นี่แพงมาก
ถ้าบ้านเรากุ๊กไก่ราคาไม่น่าถึงห้าพัน



ด้านใน

ลาก่อนมัม จบ








ที่เก็บร่างมัม 

ลาก่อนมัม จบ





ข้อความบนขวามือ เป็นข้อความที่ป๊ะป๊าเขียนให้มัม
ที่พี่คริสแปลให้ฟังประมาณว่า
มัมเป็นคนที่รักธรรมชาติมากๆ มัมจึงเลือกที่วันสิ้นลมในช่วงฤดูใบไม้ผลิ

ส่วนคำนำหน้าชื่อ Prof.ssa>เป็นคำย่อของ ศาสตราจารย์ที่เป็นผู้หญิง (Professoressa)

ภาพของมัมที่ป๊ะป๊าเป็นคนเลือก
ลาก่อนมัม จบ








หลับให้สบายนะมัมกุ๊กไก่รู้ว่ามัมไม่ได้ทิ้งพวกเราไปไหน
มัมยังคอยดูพวกเราทุกคนอยู่ที่ไหนซักแห่ง

มัมจะอยู่ในใจของกุ๊กไก่ตลอดไป

รักมัมที่สุด

     Share

<< หมูน้อย 9 เดือนแล้วกั๊บ (อัพย้อนหลัง)หมูน้อย 10 เดือนแล้วกั๊บ (อัพย้อนหลัง) - กลับเมืองไทย >>

 

 

 

 

 

 

 

Posted on Wed 6 Jun 2012 3:32
 

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

 
มัมจากไปแต่ตัวนะกุ๊กไก่ แต่ท่านยังอยู่ในความทรงจำและในใจของทุกคนที่รักท่านเสมอนะจ๊ะ

การลาจากแบบนี้ เป็นสิ่งที่ไม่มีใครอยากให้เกิด แต่ก็ไม่มีใครหนีพ้นเนอะ อย่างน้อย ๆ ก่อนท่านจากไป ท่านก็ได้มีรอยยิ้ม มีความสุขที่ได้เห็นหลานตัวน้อยของท่านนะคะ
พี่แมว   
Wed 6 Jun 2012 16:33 [3]

อ่านแล้วสะเทือนใจมากค่ะน้องกุ๊กไก่ RIP มัมส่งท่านขึ้นสวรรค์ค่ะ
พี่ปุ๋ย puikewhy   
Wed 6 Jun 2012 13:18 [2]

เสียใจด้วยอีกรอบจ้ากุ๊กไก่
P'Yaya   
Wed 6 Jun 2012 8:50 [1]



 

 

 

 











Site Meter